
Wahai orang-orang Kelantan, ini budu bukan berudu.
Aku mengaku, aku tak makan budu. Bukan aku tak pernah mencuba tapi selera aku tak ke arah itu. Kalau sambal belacan aku makan, itu menu wajib dalam nasi manakala lada jeruk dalam mee sup. Okay okay, sekarang ni bukan masanya nak cakap pasal makanan. Hey sedarlah sikit, body dah naik he he he.
Hurm... Kalau bukan nak cakap pasal budu nak cakap pasal apa? Okay okay, aku nak cakap pasal orang-orang Melayu kita yang dah mula naik angin. Bukan naik angin sebab marah tapi naik angin sebab dah mula actionnya itu. Orang Kelantan kata action.
Aku bukanlah pejuang bahasa yang fanatik sama ada bahasa Melayu, bahasa Inggeris, bahasa Arab atau Bahasa Mandarin sekalipun aku orang seni atau pendek kata, sasterawan muda he he he. Ini tak ada kaitan dengan darah Melayu yang sedikit dalam darah aku tapi ini ada kaitan dengan hakikat kebenaran. Eh eh, samalah tu he he he.
Terus terang aku katakan, aku pantang melihat atau mendengar orang-orang Melayu yang ligat bercakap bahasa Inggeris walaupun hakikatnya dia bukanlah orang Mat Salleh atau kacukan Mat Salleh tapi aku bukan anti-Inggeris, tidak. Aku akui aku minat subjek bahasa Inggeris malah aku mendapat A- dalam subjek itu baru-baru ini. Aku sedar, bahasa Inggeris antara penyumbang kejayaan kita pada zaman globalisasi ini.
Cuma apa yang membuatkan darah aku naik sampai ke otak, kita sama-sama orang Melayu, tak kiralah kita lahir di tanah Melayu atau di oversea, susah ke kita nak cakap sama-sama bahasa Melayu? Lainlah kalau kita cakap dengan orang asing macam Mat Salleh ke, Mat Bangla ke, Pak Arab ke, ini tidak. Dah tahu aku Melayu, kau Melayu, mereka Melayu, kenapa susah-susah speaking-speaking ni? Boleh tahan belek kamuslah alamatnya. Lebih-lebih lagi orang Kelantan yang speaking sampai nak rak bahasanya, aku rasa macam ada bau budu dalam mulutnya. Kalau setakat campur-campur bahasa tu kira okaylah juga macam aku he he he.
Dahlah, aku boringlah cakap pasal ni panjang-panjang, buat membazir otak saja. Lagipun semua ni terpulang kepada pendirian orang kita masing-masing. Kalau rasa diri tu putih, rambut tu berkarat, so go onlah speaking-speaking. Tak salah kan, at least you can improve your English ha ha ha. Okaylah, aku pun nak study bahasa Inggeris ni he he he.

